Okami Wa Nemuranai - A2 - Bölüm 07
Bölüm 7
Lecan’ı Eda’yı kollarında taşıyarak kampa geri döndüğünde Eifun’un gözleri fal taşı gibi olmuştu.
“Hah? Hah? Huuuh? N-ne çabuk döndün?”
“Beklediğimden daha yakındaydı.”
“Hayır hayır, bu mümkün değil.”
Chaney de fazlasıyla şaşırmıştı, adeta küçük dilini yutmuşçasına konuşamıyordu.
Eda, yemeğin hazır olduğu anda uyandı.
“Hah? Burası neresi?”
“Eda-san. Lecan-san seni buraya kadar taşımak zorunda kaldı.”
“Eeh. Kusura bakmayın ya. Orada çok garip bir yere dikilmiş bir ağaç vardı. Kim olsa ona çarpardı zaten.”
Böyle konuşurken tıkınmaya devam ettiler.
“Hey, Lecan. Önce nöbet sırasını belirleyelim.”
“Hayır. Gerek yok. Zayıf yaratıklar Canavar Kovucu’ya yaklaşamaz.”
“Ha? Yani o güzel ışık gerçekten Canavar Kovucu büyülü eşyasıymış ha. Harika. İlk defa görüyorum.”
“Ve eğer yaklaşabilen bir düşman olursa, anında uyanırım.”
“Ne? Hadi oradan. Kamp yaparken nöbet tutmak, maceracılar için en temel şeylerdendir.”
“O, acemi maceracılar için geçerli.”
Bunu söyledikten sonra Lecan, yanan ateşe biraz daha kuru odun attı ve yanına uzandı.
” Seni şerefsiz! Kalk ulan, kalk hadi!”
“Eda-san.“
“Ah, Chaney-san. Biraz bekleyin, bu herifi uyandıracam!”
“Eda-san. Lecan-san olağanüstü bir maceracı. Görünüşe göre koruma konusunda da oldukça deneyimli.”
“Ha? Bu heriften mi bahsediyorsun cidden?”
“Lecan-san’ın şimdiye kadar yaptıkları güvenimi kazandı. Eğer uyurken bile müşterisini koruyabileceğini söylüyorsa, koruyabileceğinde haklıdır.”
“Seni kandırıyor! Bu adam seni kandırmış!”
“Müşteriniz olarak, Lecan-san’ın uykusunu bölmenizi yasaklıyorum. Sizin de uyumanız gerek.”
Bunun ardından, Chaney de uzandı. Eifun ise herkesten önce horlamaya başlamıştı bile.
“Şu heriflere bak! Kamp yapmayı hiç bilmiyorlar. Başka çare kalmadı, bütün gece tek başıma nöbet tutacağım. Zaten şu tuhaf adamın savaşta işe yarayacağı falan da yok.”